Profiel van rAWirA-Wi << TU >>Foto'sWeblogLijstenMeer Extra Help

Weblog


    26 september

    กระฉ่อนหรอ!!!!

           เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา พี่ที่ค่ายสานใจโดมนัดประชุมเรื่องค่ายสัมนาที่ระยองเสาร์นี้ ตอนแรกก็จะไม่ไปแล้ว
     
      แต่ว่าเกรงใจพี่กานต์ก็เลยไป  พอประชุมเสร็จพี่กานต์ก็จะพาไปฉลองตำแหน่งประธานค่ายครั้งหน้า
     
      โดยจะพาไป "กระฉ่อน" แล้วพี่เค้าบอกว่าจะเลี้ยง ไปฟรี!!! ได้ยินเท่านั้นแหละก็ตัดสินใจไปกัน
     
      เลย แต่พอไปจริงๆ ก็ต้องช่วยออกอีกนิดหน่อยอ่ะ
     
           พอไปถึง ด้วยความที่ไปครั้งแรก รุสึกว่าเหมือนห้องอารายรายไม่รุ อยู่กลางทุ่งโล่งๆอ่ะ พอเข้าไปก็
     
      แบบว่ากลิ่นบุหรี่แรงมาก ประมาณว่าทุกโต๊ะที่อยู่ในนั้นสูบบุหรี่หมดเลยอ่ะ คนก็เยอะมาก ทั้งๆที่เป็น
     
      วันจันทร์นะน่ะกลิ่นบุหรี่แรงกว่าตอนเรียน Anatomy อีกทั้งแสบตา แสบจมูก ไม่รุคนอื่นชอบมาที่แบบนี้
     
     ได้ไง แต่สุดท้ายพอเริ่มอยู่ไปนานๆก็ชินแล้ว(มั้ง) บวกกับพอได้กินเหล้าเข้าไปก็เริ่มเฉยๆแล้ว ก็ฟังเพลง
     
      ไปเรื่อยๆ คนอื่นก็เต้นๆบ้าบอไป ทั้งมีโต๊ะมีแต่พี่แตงกะตรูที่ไม่เต้น 555+ เป็นฝ่ายชงเหล้าให้คนอื่นกิน
     
      แล้วพี่แตงก็นั่งเมาอยู่ด้วยเวลาก็ผ่านไปเร็วมาก แป๊บเดียวก็ 5 ทุ่มครึ่ง ก็รีบกลับหอกัน พอมาถึงประตู
     
      เชียงรากก็ให้พี่กานต์ขับมอร์ไซด์ที่ยืมดาวมาให้ แล้วเรากะเมย์ก็ซ้อน ตอนขามาก็ยังไม่มีปัญหาอาราย
     
           แต่ว่า....พอขับกลับไปถึงตึกศิลป์ศาสตร์รถก็เริ่มส่ายๆอ่ะ ตอนแรกก็คิดว่าพี่กานต์เมา เลยบอกให้จอด
     
      สรุปว่ารถยางรั่ว เมื่อไหร่ก็ไม่รุ เลยต้องเข็นกลับหออีก พี่กานต์แบบว่าแมนมากมาย นิสัยดีอ่ะ ดูแลน้องๆ
     
      ดีด้วยประทับใจมาก แต่ที่ไปกระฉ่อนคืนนั้นก็รูเลยว่าไม่ชอบเที่ยวแบบนี้เลยอ่ะ รู้สึกไม่ดียังไงไม่รุว่ะ
     
           พอวันอังคารก็มีเฟรชชี่ไนท์อีก ตอนแรกก็กะว่าจะไม่ไปแล้ว เพราะว่าเมื่อวานนอนน้อย แต่ว่านังแนท
     
     อยากไปฟังผลดาว-เดือนมหา'ลัย เนื่องจากน้องรหัสของมันเข้าชิงตำแหน่งด้วย ก็เลยตัดสินใจวินาทีสุดท้าย
     
     ว่าไปก็ได้วะ ก็นั่งรถสองแถวไปกัน 2 คน เพราะเมย์ก็ไม่ไป อิไมค์ก็ไปก่อนแล้ว พอไปยิม 2 ก็แบบว่าร้อน
     
     มากมาย ไม่รุว่าเปิดแอร์กี่องศาเนี่ย การแสดงอื่นๆก็น่าเบื่ออ่ะ มี Tattoo Color วงเดียวที่น่าดู สรุปว่าก็
     
     กลับตอนงานเลิกอีก สรุปว่าน้องต้นของแนทก็ได้ที่ 3 เดือนมหา'ลัย ดูแนทมันปลื้มกับน้องรหัสมันมากเลยอ่ะ
     
     แต่ก็ดีมั้ง สร้างชื่อให้สหเวชกะเค้ามั่ง พองานเลิกก็กลับ วันนั้นเปนวันที่เจอน้องในยูยิตเยอะมากทั้ง
     
     อาร์ท(รัดสาด) ,ปุ๊ก(รัดสาด),ฟาร์ม(ถาปัด), ปอร์เช่(SIIT) คงมีคนอื่นๆอีกแหละมั้งแต่หาไม่เจอง่ะ
     
     โดยรวมแล้ว งานเฟรชชี่ไนท์ทุกๆปี ก็ไม่ค่อยหนุกเท่าไหร่เลยอ่า...
     
          แล้ววันไร้สาระก็ผ่านไปอีก 2 วัน วันนี้ วันที่ 3 ที่ไร้สาระอีก เพราะว่ากลับมาบ้านกรุงเทพ เพื่อมาเสนอ
     
      โครงการไป Work กับป้า แบบว่าจะขอป้าแทนพ่ออ่านะ ไม่รุว่าจะได้รึเปล่า เด๋วต้องรอฟังผลตอนเย็นอ่ะ
     
    23 september

    ความเป็นไปของเมื่อคืน-วันนี้-พรุ่งนี้

               พรุ่งนี้แล้วสินะที่ต้องกลับไปทุ่งรังสิตอ่ะ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกเลยอ่ะที่ไม่อยากกลับมอ
     
      ถึงแม้ว่าจะมีเพื่อนๆรออยู่ แต่ว่าอยู่บ้านได้เล่นคอมอ่า ไม่ต้องทำอารายเลยด้วย สบายโคตรๆ
     
      แล้วก็ได้คุยกะเพื่อนเก่ามากมาย คิดถึงเวลาเก่าๆจังว่ะ อยากย้อนกลับไปอยู่สตรีวิทย์ 2 จัง
     
             เมื่อคืนนี้เกิดเรื่องอีกแล้วววอ่า  นั่งเล่นเอ็มอยู่ดีๆ อาร์ทก็ส่งอารายมาไม่รุ แล้วก็โง่อีก
     
      ไปกดรับอ่ะ สรุปว่าไวรัสเข้าเครื่องเลยง่ะ แล้วมันก็คงเปนระบบอัตโนมัติอ่ะที่ส่งต่อไปให้เพื่อนที่
     
      ออนอยู่ของเราเองเลย แบบว่าขอโทษเพื่อนๆทุกคนที่ได้รับด้วยนะ เราโง่เองแหละที่ไปกดรับอ่ะ T_T
     
      สรุปว่าตอนนี้เอ็มที่บ้านติดไวรัสเพราะเราเลยง่า  เซงงงงงงว่ะ....ตอนเช้าก็ต้องโทรไปถามเมย์อีกว่า
     
      แก้ยังไง ตอนแรกก็เหมือนจาทำได้ รอโหลดๆไป แต่...สุดท้ายก็ไม่เห็นเปนแบบที่เมย์บอกเลยอ่ะ
     
      ก็เลยต้องถือว่า Sorry my Com.แล้วกัน ก็ฉ้านโง่อ่ะ กำจัดไวรัสไม่ได้ ต้องรอคนฉลาดๆมาเอาออก
     
      ไปแล้วกันนะ เด๋วเราก็ไปและ ทิ้งปัญหาไว้ให้คนที่บ้านแก้เอง 555+ เลวจิงเลยเรา^^
     
          พอเล่นเอ็มไม่ได้ วันนี้ก็เลยเป็นวันที่อยู่บ้านแล้วน่าเบื่อเลย ไม่มีอารายให้ทำ นอกจากดูทีวี
     
      จริงๆแล้วควรจาอ่านหนังสือมากกว่า แต่อ่านะ ขี้เกียจอ่า ทำไงได้ฟระ ถ้าเป็นเมื่อตอนม.ปลายก็คงออก
     
      จากบ้านไปลั่นล้าที่บ้านหลังที่ 2 แล้วแหละนั่นก็คือ เซนทรัล(ลาดพร้าว) นั่นเอง แต่ว่าตอนนี้อยู่ในภาวะ
     
      ประหยัดอยู่ เลยไม่อยากออกไปเสียตังค์ อิอิ  ทำมาเปนคิดได้เนอะ
     
           เออ..พอถอดเหล็กดัดแล้ว รุสึกแปลกๆอ่ะ พูดโคตรไม่ชัดเลย น้ำลายก็เยอะโคตรอีก
     
       แต่ว่าก็โล่งปากแปลกๆอ่ะ ไม่รุว่าดีรึไม่ดี เวลาจากินอารายก็ไม่กล้าเอาฟันมากระทบกัน กลัวเจ็บ...
     
           พรุ่งนี้ก็ไปเรียนพร้อมมดอีก 555+ ประหยัดค่ารถได้ทั้งตอนกลับมาบ้านและตอนไปเรียนเลยเจงๆ
     
      แต่ว่าก็ต้องนั่งรถเมล์ไปรอขึ้นรถมดที่เมเจอร์(รัชโยธิน)อยู่ดีแหละ แต่ก็ถือว่าประหยัดกว่าไปเองอ่านะ
     
      ฃาตินี้ไม่รุว่าต้องพึ่งเพื่อนตลอดเลยรึเปล่าเนี่ย อิอิ  มีเพื่อนดีก็อย่างนี้อ่านะ
     
          เด๋วเพื่อนๆก็จะได้เห็นเค้าในเว่อร์ชั่น No เหล็กดัดกันแล้วนะ ต้องแปลกๆแน่เลยอ่ะ เฮ้อ...เตรียมใจรับ
     
      คำวิจารณ์ไว้แล้ว เด๋ววันพฤหัสก็ต้องกลับไปพิมพ์ฟันที่คลินิกอีก เย้ๆ...จาได้กลับบ้านบ่อยขึ้น หุหุ
     
      หวังว่าตอนนั้น คอมคงได้รับการซ่อมแล้วนะ ไม่งั้นก็เซงจิตเลย
     
          สุดท้ายก็ความหวังเล็กๆของฉ้านนน  อยากไป Work อ่า ไม่รุจะขอพ่อได้เมื่อไหร่  พี่แม่งก็คอยขัดอยู่
     
      ตลอดเลยว่ะ ก็แค่อยากไปมากถึงมากที่สุดอ่ะ ทำไมไม่เข้าใจซะที ไม่รุว่าโครงการนี้จะได้รับอนุมัติจาก
     
      ท่านพ่อเมื่อไหร่  ได้แต่แอบหวังต่อไป เฮ้อ...
     
     
    22 september

    เรื่องราวในวันนี้.........

           วันนี้ก็ดูเหมือนจาเป็นวันเสาร์ทีปกติธรรมดา แต่ว่าก็ตื่นซะ 9 โมงครึ่งอ่ะเพราะว่าเมื่อคืนเล่นเอ็มดึกมั่กๆ
     
      ถึงตี 2 ครึ่งแหนะ  ได้คุยกะเพื่อนเก่าที่โรงเรียนเยอะมาก แล้วก็มีพี่แซม(ค่ายสานใจโดม6)ด้วยที่เพิ่งเคย
     
      คุยกันครั้งแรกในเอ็ม  แล้วก็ได้คุยกะแนทแล้วก็หยวน นังแนทกระแดะไปคุยกะหยวนอ่ะ แล้วก็มา invite
     
      เข้าไปให้ช่วยแปล ก็ตลกดีอ่ะ แต่ว่าหยวนก็ต้องทำงานก็เลยได้คุยกันนิดหน่อย
     
         เออ...เมื่อวานไปดูหนังเรื่อง==>>เพื่อน...กูรักมึงว่ะ ไปดูคนเดียวด้วย ที่เมเจอร์รัชโยธิน รู้สึกนึกถึง
     
      ตอนม.ปลายเลยอ่ะ ที่ได้ไปดูหนังคนเดียว  ได้กลับบ้านดึกๆ ได้เดินตลาดนัดข้างๆเมเจอร์ด้วย ของสวยมาก
     
      เมื่อวานกลับบ้าน 2 ทุ่มกว่าๆ รู้สึกอิสระมั่ก ชอบชีวิตแบบนี้จังเลย ชีวิตคนเมืองเนี่ย หลังจากที่ไปอยู่
     
      ทุ่งรังสิตมาหลายเดือน เฮ้อ...อยากกลับมาอยู่บ้านจัง
     
        มาต่อเรื่องของวันนี้ก่อน  พอตื่นเช้ามาก็โทรไปคุยกะเมย์ ก่อนที่จะหมดช่วงโปรตอน 11 โมง(โทรฟรีอ่ะ)
     
      แล้วก็รีบไปอาบน้ำ ไปหาหมอฟัน พอไปถึงก็เลือกสียางอย่างดี สรุปพอบอกหมดว่าฟันโยก เพราะว่า
     
      กระแทกกับบาสเก็ต อยู่ดีๆหมอก็ให้ถอดเหล็กออกเลยอ่ะ ยังไม่ได้ทำใจเลย อยู่ดีๆก็เอาออก อยู่กันมา
     
      ตั้ง 6 ปี อยู่ดีๆก็ต้องเอาออก เฮ้อ....แอบเศร้า!!! พอเอาออกก็พูดไม่ชัดอีกอ่ะ น้ำลายก็เยอะขึ้น
     
      แต่ก็ช่างเหอะ เด๋วก็ได้ใส่รีเทรนเนอร์แว้วว 
     
         พอออกจากร้านหมอฟัน ก็เดินไปบิ๊กซี(สะพานควาย) ตอนแรกกะจะไปเดินเล่นตากแอร์ สุดท้ายก็อ่านะ
     
      ตามภาษานึกได้ว่าทิชชูที่หอหมด ยาสระผมกะครีมนวดก็ใกล้หมด หมอบอกว่าให้ใช่ไหมขัดฟันอีก
     
      ก็ต้องซื้อ   ซื้อแปรงสีฟันใหม่อีกด้วย ซื้อครีมทาหน้าโอเลย์(ใช้ตามเพื่อนๆอีก) ซื้อของอีกนิดหน่อย
     
      ดูเหมือนไม่เยอะ ตอนแรกตั้งงบไว้ 500 บาท แต่แค่ค่าครีมก็ปาไป 323 แล้วอ่ะ เริ่มรู้ตัว ก็เลยเดินไป
     
      กดเงินมาอีก สรุปวันนี้ใช้ 800 กว่าเลยว่ะ เซงอีกแล้วอ่ะ
     
         แต่พอกลับมาบ้าน บริษัทโนเกีย ก็เอาแบตเตอร์รี่มือถือมาส่งให่ที่บ้าน ฟรี!!!ด้วย เป็นบริการของ
     
      บริษัทอ่ะที่แบบว่าพอแบตหมดอายุการใช้งานเค้าก็จะให้เข้าไปกรอกข้อมูลในเว็บโนเกีย แล้วก็จะเอา
     
      อันใหม่มาให้ อันนี้ถือว่าเปนเรื่องประหยัดเงินแล้วกัน เพราะว่าทั้งวันใช้เงินไปเยอะโคตรๆ  พอกลับมาบ้าน
     
      ก็กะจะมาหาข้อมูลรายงานอีก  แต่สุดท้ายก็ต้องมาเล่นเอ็ม อัพสเปซอีก เฮ้อ...แล้วงานจะเสดมั้ยวะ
     
     
              ******เมื่อไหร่จะประหยัดได้ซะทีวะ*******
    20 september

    เมื่อเวลาผ่านไป...

             หลังจากจบงาน Universiade สเปซนี้ก็ไม่ค่อยจะได้อัพเลยเนอะ ด้วยสาเหตุที่ว่ามีงานเข้ามาตลอด
     
      เลยง่า ยิ่งช่วง 3 อาทิดที่ผ่านมาอ่า กิจกรรมเยอะมาก เริ่มตั้งแต่งานรับปริญญา,งาน Med_Techที่มหิดล,
     
      งานประกวดร้องเพลงบ้านเชียร์ แล้วก็บรรดาการสอบที่ยังค้างคาอยู่ บวกกับรายงานที่ยังไม่เคยเหลียวแลอีก
     
      แล้วก็รายงานใหม่ที่กำลังได้รับมาอีกอ่า เหนื่อยจังเลย...
     
          หลังจากการสอบ Bio_Chem เมื่อเสาร์ที่แล้วผ่านไป ทำให้รู้เลยว่า เราโง่มากมาย ทำไมเราไม่เข้าใจ
     
      เหมือนคนอื่นวะ....แต่จากการสอบครั้งนั้นก็ทำให้รู้ว่ามีคนที่ไม่เคยคิดถึง กลับใส่ใจเรามากกว่าคนที่เรา
     
      คิดถึงอีกอ่า ช่างมันเหอะ  มันผ่านไปแล้ววววว
     
         จริงๆวันนี้กะจะเข้ามาทำรายงานนะเนี่ย แต่ก็นะ ก็เลยมาอัพนิดนึง ทุกคนจาได้รู้ว่าเรายังมีชีวิตอยู่ 555+
     
      
     
          
     
        
     
        
     
    *