Profiel van rAWirA-Wi << TU >>Foto'sWeblogLijstenMeer  |  Extra Help |
|
22 augustus G'd bye Universiade และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่ทุกอย่างที่แปลกใหม่จากไป แล้วสิ่งที่เหมือนเดิมก็จะกลับคืนมา ไม่รู้ว่าจะดีใจ
หรือเสียใจดีว่ะ วันแรกที่มาทำงานเลิกเที่ยงคืนแล้วต้องเดินกลับตึก SI คนเดียว วันนั้นรู้สึกว่าจะไหวหรอ
วะเรา ต้องเดินแบบนี้เกือบทุกวันเนี่ยนะ แต่พอเอาเข้าจริงๆ ถ้าวันไหนได้กลับพร้อมเมย์กะปาล์มก็จะโบกรถ
ให้ไปส่งที่ SI ได้ทุกทีอ่ะ
ถึงแม้ว่างานกีฬามหา'ลัยโลกจะจบไปตั้งแต่วันที่ 18 แต่ช่วงวันที่ 19- 21 อ่ะเปนช่วงเวลาแห่งการ
เศร้าใจของจริงเลย แค่เริ่มเห็นไทเปเชคเอาท์ออกจาก C6 ก็เริ่ม sad ยิ่งพอ Korea กำลังขนกระเป๋าออก
มาหน้าตึกอ่า ยิ่งใจหายมากมาย ไม่อยากให้เค้ากลับกันเลย ส่วนนึงอาจเป็นเพราะว่าบ้าที่เค้าหน้าตาดีกัน
แต่ยิ่งพอเชคเอาท์ออกกันหมดหมู่บ้านอ่ะ มันเงียบมั่กๆ ให้อารมณ์เหงามากมาย มองไปทางไหนก็ไม่มีคน
หน้าตาดีให้มอง ไม่มีคนดำให้เหม็นกลิ่นตัว ไม่มีคนให้ยิ้มให้(ทำตัวเป็น Land of smile สุดๆ) และสุดท้าย
เค้าก็จากไปกันจิงๆ T_T
พอช่วงที่นักกีฬาเริ่มออกจะหมดหมู่บ้าน แต่เราก็ต้องไปทำงานเหมือนเดิม(ทั้งๆที่ไม่มีงานให้ทำแล้ว)
ก็ถือซะว่าไปนั่งดูดแอร์ฟรีและก็ได้ตังค์ด้วย แต่มันก็มีช่วงเวลาให้เหงาอ่ะ มันว่างมากซะจนเหงาสุดเหงา
ปกติที่ทำงานถ้าเบื่อก็จะออกเดินไปเซเว่น ทั้งๆที่บางทีไม่รุจะซื้ออาราย แต่ขอให้ได้ไปเหอะ เพราะจะได้
ถ่ายรูปกะนักกีฬาที่เซเว่นบ่อยสุดๆอ่ะ เลยชอบไป 555+
เมื่อวานที่เป็นวันทำงานวันสุดท้าย ได้มีโอกาสเข้าไปเยือนครัวการบินไทยครั้งแรกตั้งแต่จัดงานนี้มา
อาหารก็ OK มั้งมีให้เลือกนิดหน่อย ถึงแม้ว่าจะมีแต่จืดๆ แต่ว่าขนมปังกะซีเรียลอร่อยดี กินเกือบทุกอย่าง
เลย นานๆจะได้กินของดีๆ เรียกได้ว่ามานั่งกันกลุ่มแรกๆ แต่กลับกลุ่มท้ายๆเลยอ่า
วันนี้ความจริงก็เพิ่งออกมาจากธรรมศาสตร์อ่ะแหละ กลับบ้าน(กรุงเทพ)โดยนั่ง TAXI มากะปาล์ม
พอปาล์มลงที่จตุจักรแล้ว เราก็นั่งคนเดียวมาจนถึงบ้าน ด้วยอารมณ์ง่วงจัด เลยชวนคนขับคุยไปเรื่อย
คนขับเค้าก็มาขับในธรรมศาสตร์ช่วงงานกีฬานี้ทุกวัน ก็เห็นอารายที่เราไม่รุตั้งเยอะ เช่น นักกีฬาบางคน
ถ่อไปกินเหล้าถึงพัฒน์พงษ์ แล้วตอนกลับก็เรียกรถตุ๊กตุ๊กกลับมาธรรมศาสตร์ โดยเสียเงินไปตั้ง 3,000฿
ไม่รุว่ามันโง่กันรึเปล่าอ่ะ เรียก TAXI ยังจาถูกกว่าเลย หรือว่าอินังอาตาเช่ที่ไปโรงแรมกะนักกีฬาออสซี่
โดยเรียก TAXI คันนี้ไป พอถึงโรงแรมเกิดอายขึ้นมา ก็ให้คนขับไปติดต่อห้องให้(ร่านแล้วยังจะอายอีก)
หรือไม่ก็พวก Volunteer ที่ออกไปขายตัวให้นักกีฬาแถวสะพานสูงอ่า และก็กลวิธีให้การเอาเหล้าเข้า
โซนหมู่บ้านด้วยการเทเปลี่ยนใส่ขวดน้ำพลาสติก(คิดได้ไงวะ) หรือแม้กระทั่งส่งกระป๋องเบียร์ข้ามรั้ว ยังมี
อีกตั้งหลายเรื่องแต่ไม่อยากจะประจานงานนี้เลยว่ะ ปล่อยๆมันไปเหอะ จากที่คุยอ่ะ คนขับรถยังพูดเลยว่า
งานนี้จัดได้ห่วยมั่กๆ (ตรงกะที่เราคิดเลยว่ะ) ไม่รุว่าวางแผนงานกันยังไง
แล้วก็ใกล้วันที่จะต้องมาอยู่กะความจริงแล้ว หนังสือสอบก็ยังไม่ได้แตะ รายงานก็ยังไม่ได้ทำ ไม่อยาก
กลับมาสู่ความจริงเลยง่ะ อยากไปทำงานที่น๊อคเหมือนเดิม อยากเจอทุกคนเหมือนเดิม
พองานจบสุดท้ายก็ไม่ได้เจอ....
===>>พี่ทุม เฮฮาเกินอายุ ใจดีสุดๆ ชอบมีเรื่องมาอัพกะน้องๆ
===>>พี่จอย ห้าวโคตร ท่าเดินแมนมั่กๆ แต่หน้าสวยอ่ะ
===>>พี่ปู(เล็ก) เรียบร้อยมากมาย พูดก็นิ่มๆ
===>>เพื่อนและพี่ๆที่ทำงาน OC/OB ทุกคน เราจะได้เจอกันอีกมั้ย
===>>พี่ช่างทั้งหลาย ที่คอยคุยเล่นกะเรา และก็ให้เข็มกลัดตั้งหลายอัน
===>>ตชด. หน้าม้อ ที่พอไม่เห็นแล้วก็คิดเถิงงง หุหุ...
===>>****นักกีฬาทุกๆคน ที่เคยเห็นๆกันอยู่แล้วก็ต้องกลับไปกันหมด T_T
*** งานเลี้ยงนี้ก็คงต้องจบแบบนี้แล้วสิเนอะ เศร้าใจว่ะ 13 augustus สรุปการล่าเข็มกลัด... มาถึง ณ วันนี้สถิติการไล่ล่าเข็มกลัดของเราก็เริ่มเพิ่มขึ้นตามลำดับ เนื่องจากเห็นพวกพี่ช่างได้กันตั้ง
เยอะแล้วอ่ะ เลยเกิดความอยากได้ขึ้นมาอีกครั้ง(หลังจากได้ของอียิปต์มาอันแรก จากนั้นก็เฉยๆไปพักนึง)
แล้วพอมาเห็นพี่ช่างได้กันหลายอัน เลยรู้สึกว่าทำไมเราไม่ได้เยอะๆมั่งวะ ก็เลยเริ่มปฏิบัติการไล่ล่าเข็มกลัด
กับเมย์ โดยถ้าใครขอเข็มกลัดได้ ต้องขอ 2 อันเพื่อมาแบ่งกัน
โดยยอดรวมที่เราได้เข็มกลัดมามีดังนี้....
1. Egypt ดรีมขอให้จากตึก C6
2.Korea ขอมาจากหัวหน้าทีมนักกีฬาฟุตบอล-หญิงของเกาหลีใต้ที่เข้ามากับโค้ชใน Noc.C6
3.China เอาเข็มกลัดของเกาหลีใต้อีกแบบที่แลกกับพี่ช่างไปแลกมา
4.Chiness-Taipei อันนี้ขอแบบด้านๆเลย แค่เค้ามาเอาจักรยานข้างNoc.ก็มุ่งตรงไปขอกับเมย์เลย
5.Qatar ดรีมขอให้อีกแล้ววววว.....
6.Bahrain อันนี้ได้มาจากความสามารถของเมย์ที่ไปคุยกะนักกีฬาแบดเค้ามาแล้วก็ขอมาเผื่อ
7.Canada อันนี้เค้ามาถามทางไป D1 แล้วเค้าก็ให้มา
8.Thailand อันนี้ซื้อมาเอง เป็นรูปธงชาติ สวยดี 40 บาทแต่ว่าเอาไปแลกกับตุ๊กตาโคอาล่ามาแล้ว
9.BKK Universiade อันนี้เป็นของที่ระลึกงานกีฬามหา'ลัยโลกที่ซื้อเองอีกแล้ว สวยมั่กๆ 70 บาท
10.Thailand 2อัน ได้มาจากนักกีฬาฟันดาบของไทยที่เผอิญว่าเราไปขอถ่ายรูปกับลูกเค้ามา แล้ว
ก็เลยขอเข็มกลัดเค้ามาได้อีก....
11.USA<swimming> อันนี้ก็ขอพี่ช่างมาอีก หน้าด้านเข้าไปเนอะ
12.USA อันนี้ขอมาจากนักบาสอเมริกันที่เผอิญไปเจอที่เซเว่นโซน B เค้าใจดีมั่กๆแอบน่าตาดีได้อีก
*** เท่าที่หาได้ตอนนี้ก็มีแค่นี้แหละ แต่ว่าอยากได้ของ Japan,Brithish,NZL,Brazil อีกอ่า
ทำไงดีฟระ ช่วงนี้เค้าก็เริ่มเช็คเอาท์กันแล้วด้วยดิ จะได้มั้ยเนี่ย!!! 12 augustus HKK ทำให้เราผิดหวัง... เมื่อวานก็มาทำงานตามปกติ ซึ่งจริงๆแล้ว เมื่อวานไม่มีเวรที่จะต้องทำงานด้วยอ่ะ แต่ว่าด้วย
ความเป็นเพื่อนที่ดี เลยมาทำงานเป็นเพื่อนของเมย์ (ซึ่งจริงๆแล้วก็แค่ไม่อยากหง่าวอยู่ตึก SI
คนเดียวหรอก อิอิ... ) แต่ว่าเมื่อวานมาทำงานกะบ่าย ช่วง 15.30-24.00น. แต่ด้วยความมุ่งมั่น
ในการทำงานมาก เลยมากันตั้งแต่ประมาณบ่ายโมงกว่าๆ (ความจริงอีกข้อก็คือไม่อยากร้อนอยู่
ข้างนอกไง เลยต้องมาหาที่พักพิง) พอมาถึงด้วยความแรด(อีกแล้ว) เลยออกมานั่งนอกเคาท์เตอร์
เพื่อจะคุยกะพี่ช่าง แล้วก็ได้คุยสมใจ 55+ จากนั้นซักครู่ พี่จอยก็ใช้ให้เดินไปถ่ายเอกสารที่อินเตอร์โซน
โอ้...แม่เจ้า เดินๆๆๆ ทั้งๆที่ไม่ใช่กะที่เราต้องทำงานนะเฟ้ย... ส่วนคนที่ต้องทำงานจิงๆอ่า ก็นั่งเล่นคอม
เฉยๆ ทำให้รู้สึกว่าโดนใช้เกินเหตุป่ะวะ แต่ก็ทำให้อ่ะแหละ
จากนั้นพอกลับมาก็มีฝนตกพร่ำๆ พวกพี่ตำรวจตระเวรชายแดน(ตชด.)ก็เลยต้องเข้ามาหลบฝน
ข้างใน Noc.C6 หุหุ...ด้วยความแรดอีก ก็ชวนเค้าคุย แบบว่าพี่ตชด.เค้าหน้าใสมั่กๆ แม่งใสกว่าตรูอีก
พอฝนหยุดเค้าก็ออกไป จากนั้นก็กลายมาเป็นขวัญใจ ตชด.ไปเลย 555+ มีตชด.อีกคนก็มาคุยด้วย
แต่ว่าคนที่ 2 หน้ากลัวกว่าอ่ะ
พอดึกๆก็ออกไปนั่งข้างนอกกันอีก แล้วนังเมย์ก็สามารถหาผู้ชายบาเรนมาคุยด้วยได้อีก ไอ้เราก็
เลยต้องมองผู้หญิงเกาหลีซ้อมเทควันโดไปอีกแล้ว ช่วงนี้มองได้ทั้งชายและหญิงเลย หุหุ เริ่มมั่วเพศแล้ว
จากนั้นพอคุยเสร็จก็หนี ตชด.เข้ามาใน Noc. พอมีแจ้งซ่อมก็ขอตามพี่ช่างไปด้วย อาคารเป้าหมาย
คือ C8 ซึ่งตอนแรกไม่รู้ว่าเป็นชาติอะไร แต่พอไปก็กรี๊ดดดด....เกาหลี ฮ่องกงทั้งนั้นเลย แล้วพอขึ้น
ไปห้องที่ต้องซ่อมก็รู้ว่าเป็นห้องของฮ่องกง ก็ดีใจ ดี๊ด๊าใหญ่เลย แต่ว่าพอพี่ช่างเค้าซ่อมแอร์ไปก็คือ
ต้องรอให้คอมเพรสเซอร์มันเย็นก่อน ก็ต้องใช้เวลา แต่ว่ามันคงไม่ทันใจเค้า ก็บ่นๆเป็นภาษาจีนอีก
ด้วยความไม่เข้าใจ ก็ปล่อยๆมันไปแต่ว่าก็รู้อ่ะว่าบ่น ระหว่างรอ พี่ช่างคนที่ 2 ก็เข้ามาซ่อมต่ออีก
เค้าก็พูดว่าถ้าจะซ่อมแบบวีธีเดิมๆ ก็อย่าซ่อมเลย เปลี่ยนแอร์ตัวใหม่ดีกว่า เหอเหอ เป็นแค่นักกีฬา
ยังจะมากล้าขออีก มาอยู่ฟรีแล้วยังจะมาเรื่องมากอีก ยังมีหน้ามาบอกอีกว่าเมื่อวานเพื่อนนอนห้องนี้
ร้อนจนต้องเข้าโรงพยาบาลเลยนะ โหๆๆ บ้านแกมันไม่มีร้อนเลยหรอวะ แค่นี้ทนไม่ได้ เปนนักกีฬาได้ไงเนี่ย
พอทำเสร็จ แอร์เย็นขึ้น ก็เลยเซงออกมาจากห้องนั้นมา โดยไม่สนใจจะขอเข็มกลัดแล้ว เซงกับ HKK
เลยหว่ะ อุตส่าห์กรี๊ด....เริ่มอคติแล้วนะเฟ้ย...
อุตส่าห์ไปช่วยพี่ช่างเพราะหวังจะได้เข็มกลัด แต่สุดท้ายกลับโดนด่ามาอีก พวกพี่ช่างเค้าก็เฉยๆ
เพราะฟังไม่รู้เรื่องกัน เฮ้อ...เพิ่งจะเข้าใจอารมณ์คนที่ต้องไปซ่อมโดยสื่อสารกันไม่รุเรื่องอ่ะ
น่าเห็นใจพี่ช่างจัง เฮ้อ...
10 augustus เพื่อนใหม่... วันนี้ก็ไม่มีไรมากอ่ะ แค่อยากจะได้เข็มกลัดอีก เลยเสนอตัวเอง พาโค้ชว่ายน้ำของยูเครน
ไปส่งแฟ็กซ์ที่อินเตอร์โซน ด้วยความอยากได้ก็เสียสละ เดินๆๆๆตากแดด ตากฝนไปกะเค้า
เออ..ลืมบอก เค้าชื่อเดเนียล เป็นคนอเมริกัน แต่ว่าไปเป็นโค้ชให้ยูเครน เค้าก็บอกว่ามันดูตลก
ช่ะป่ะที่เป็นคนอเมริกันแล้วไปเป็นโค้ชให้อีกชาติ เราว่ามันเฉยๆอ่ะ เป็นโค้ชก็คืออาชีพนึง ถ้าใคร
จ้างก็ต้องไปทำหนิเนอะ เค้าก็ Nice มั่กๆ เดินรอเราด้วย เราก็พยายามเดินเร็วสุดๆแล้วนะ
เออ...มีอีกคนนึง อันนี้ต้องเรียกว่าเป็นเพื่อนใหม่ของเมย์มากกว่า เพราะว่าเมื่อวานเรากะเมย์
ทำงาน 2 กะกันเลยต้องอยู่ถึงเที่ยงคืนเลย พอประมาณ 4-5 ทุ่มก็หนาวไม่อยากอยู่ในห้องแอร์กัน
เลยออกไปนั่งหน้า Noc.C6 กัน ก็มีชาวเลบานอนเค้าเข้ามาทัก ก็คุยกันไปซักพักนึงก็นิสัยดี(มั้ง)
เค้าแค่สงสัยว่าทำไมในน๊อคคนเยอะจัง มีอารายเกิดขึ้นหรอ สรุปเค้าก็อายุ 19 เองแต่ว่าก็หน้าแอบ
แก่อ่ะ ดูเหมือน 23 เลย ชื่อ Wael แต่ส่วนมากจะคุยกะเมย์มากกว่า เราก็ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ได้แต่
นั่งยิ้มมองหาหนุ่มเกาหลีไปเรื่อยอ่านะ...
** วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่ไม่มีงานมากอีกแล้ว คนอื่นคงคิดว่าดี แต่เราว่ามันน่าเบื่อออก พยายาม
จะหาทางออกไปนอกน๊อคเนี่ย แต่ก็ไม่รุจะไปช่วยฝ่ายไหนดี
09 augustus ได้เปลี่ยนงานบ้างแล้ว.... เมื่อวานนี้ที่ OC ว่างจัด เลยไปช่วยเชาน์เมืองที่ waiting lounge เพิ่งรู้ว่าการทำงานต้อนรับ
เป็นการทำงานที่สนุกมั่กๆ เนื่องจากว่าได้เจอคนเยอะโคตร (ประเด็นก็คือ ผู้ชายนั่นเอง อิอิ...)
แล้วก็ได้ฝึกพูดต้อนรับหลายๆภาษาด้วยตลกดี
ประเด็นก็คือตอนไปทำงานกะเชาน์ได้เจอนักวอลเล่ย์บอลของบลาซิลชื่อ Silvio เค้าก็พูด
อังกิดสำเนียงโปรตุเกต ฟังยากมาก แต่เค้าก็พยายามจะสื่อสารดีอ่ะ ซึ่งเค้าต้องมานั่งรอทีมที่
กำลังมาจากสนามบิน ก็เลยเป็นเพื่อนคุยกับเค้าไป อิอิ...สุดท้ายพอเพื่อนเค้ามา เค้าก็ถามเรา
ว่ามีแฟนรึยัง? หุหุ ไอ้เราก็นะด้วยความแรดก็ตอบอย่างรวดเร็วว่า Nooo.... แล้วเค้าก็เลย
ขอเบอร์โทรไปแล้วเราก็ยังหน้าด้านขอเข็มกลัดเค้าอีก แต่เค้าก็บอกว่าตอนนี้ยังไม่มี ถ้ามีแล้ว
จะเอามาให้ อิอิ...เราก็บอกว่าให้เอาไปให้ที่ Noc.C6 หลังจากนั้นก็จากไป
พอเค้าจากไปก็ได้นั่งคุยกับนักกีฬาของ U.S. ซึ่งเค้าเป็นคนสวีเดนแต่เรียนที่ U.S. เค้าชื่อ
Annica ก็น่ารักดีเป็นผู้หญิงที่ตัวใหญ่มั่กๆ ก็คุยไปเรื่อยๆก็มีครอบครัวชาวฟิลิปปินส์ที่ไปอยู่ที่
U.S. แล้วมาแข่งให้ U.S. เค้านั่งรอลูกอยู่เราก็เข้าไปถามโน่นนี่เลย จนเค้าจากไป
จากนั้นก็เริ่มไม่มีอารายทำ นอกจากนั่งไหว้ คอยพูดสวัสดีค่า...ไปเรื่อยๆ แล้วพอนักกีฬาของ
เกาหลี ญี่ปุ่น ฮ่องกง ไทเปแนวๆนี้มาก็นั่งมองตาหื่นมั่กๆ จากนั้นอยู่ดีๆก็เห็นพวกทหารมองเราแปลกๆ
เราก็คิดว่าน้ำมูกไหลหรอวะ พอเอามือไปแตะปรากฎว่า โอ้...เป็นเลือดกำเดาไหลจากจมูก คนอื่นๆก็ดูจะมา
ใส่ใจช่วยกันเต็มที่ พอหายก็เพิ่งรู้ซึ่งว่าหื่นจนน่าเกลียด จิงๆแล้วอาจจะเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนเยอะมั้ง
เด๋วร้อน เด๋วฝนตกเส้นเลือดฝอยเลยแตก หุหุ บอบบาง ^^
เออ เนี่ยเมื่อวานได้เข็มกลัดของอียิปต์มาแล้วววว โดยให้เพื่อนที่เพิ่งรู้จักกันชื่อดรีมซึ่งประจำอยู่ใต้หอ
C6 ให้เค้าขอให้ ซึ่งดรีมก็ใจดีมั่กๆ ขอหัวหน้านักกีฬาให้เรา เป็นเข็มกลัดอันแรกขอเราเลย ดีใจมั่กๆ
ขอแค่นี้ก็พอแล้วได้ซักอันก็พอและ
พอมาวันนี้ก็โดนโยกย้ายมาที่ OB ก็ไม่รู้จะทำอารายเลยง่ะ วางตัวไม่ถูก เหมือนเป็ยส่วนเกินยังไงไม่รุ
คิดถึง OC จังเลยอ่ะ หวังว่าคงไม่ต้องมาที่ OB บ่อยหรอกนะ รู้สึกแย่กับการทำงานวันนี้จัง เฮ้อ... 07 augustus เหตุการณ์เริ่มคงที่.... หลังจากที่โดนต่อว่ามานานหลายวัน มาวันนี้ วันที่ 7 ซึ่งพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันงานแล้ว นักกีฬาก็คง
มาเกือบครบแล้ว ที่ผ่านๆมาก็ไม่มีอะไรที่แตกต่าง น่าตื่นเต้นเท่าไหร่
เออ...จะมีก็แต่เมื่อวานที่ต้องไปนั่งประจำตึกของ C7 ที่จะมีเม๊กซิโก คาซัคสถานอยู่กัน จิงๆก็
คือจะมีโปรตุเกสเข้ามาเพิ่ม แล้วพอดีว่ายังจัดห้องไม่เสร็จ เลยต้องให้ทุกคนทั้งแม่บ้าน พี่เจ้าหน้าที่
และ Volunteer ประจำตึกขึ้นไปช่วยทำห้องกันหมด คนขาดอีกแล้ว จึงโทรมาเรียกคนที่ OC ไปแทนอีก
ไอ้เราก็อ่ะนะด้วยความที่ไม่รุ เวลาเค้ามาขอกุญแจไขห้องก็ให้ทั้งกุญแจสำรอง กุญแจตัวจริงไปหมดเลย
ผลสุดท้ายก็เลยต้องไปเคาะทุกห้อง เพื่อหากุญแจสำรองคืนมา โห...ตั้ง 8 ชั้นกี่ห้องไม่รุอ่ะ ต้องไป
เคาะทุกห้องเลย เหนื่อยโคตร!!! แต่ก็ดีที่มีน้องอีกคนไปช่วยไม่งั้นคงแย่ บางห้องก็ Nice โคตร
บางห้องก็ด่ากลับมา(ก็เข้าใจอ่ะนะว่าหลับกันอยู่ แต่ก็ขอโทษก่อนจะเคาะประตูแล้วนะ) แต่ก็ผ่านไป
ได้ด้วยดี แต่ก็ยังได้กุญแจสำรองมาไม่ครบอยู่ดี ช่างเหอะ ก็มันถึงเวลาออกเวรก่อนนี่หว่า...
แล้วก็มีโอกาสคุยกะคุณหมอของเม๊กซิโกด้วย ชื่อ Tony เค้าน่ารักมากๆ รักครอบครัวดี
พูดถึงลูกตลอดเลยแล้วเค้าก็พูดได้หลายภาษามากๆ แล้วการทักทายของเม๊กซิโกก็ทำเอาเราตกใจ
เลยอ่ะ อยู่ดีๆก็ยื่นมือมา พอยื่นมือไปให้ก็เอาแก้มมาแนบแก้ม โห...น่ากลัวอ่า
พอโปรตุเกสเข้ามาก็อุตส่าห์ไปช่วยยกกระเป๋า แต่ผลที่หวังจริงๆก็คือ อยากได้เข็มกลัดอ่ะ แต่....
ก็ไม่ได้อารายเลย นอกจากความเหนื่อย ชิชิ... พอเดินออกจากตึกนั้นมาก็เห็นไทเปกำลังเช็คอินเข้า
ก็อุตส่าห์แจ๋นไปช่วยเค้ายกกระเป๋าอีก ด้วยเหตุผลเดียวกะที่ไปช่วยโปรตุเกส สุดท้ายก็เหมือนเดิม
ไม่ได้อารายเลย เฮ้อ...ทำดีหวังผลก็เป็นแบบนี้อ่ะนะ
06 augustus โดนวีน!!! What happen? อารายฟระ อยู่ดีๆก็มาโดนด่าจากเบื้องบนว่าที่ Noc.C6
ทำไมไม่ทำป้ายอธิบายว่าที่นี่มีหน้าที่ทำอะไรมั่ง ให้ทำป้ายหรอ....ใครจะทำได้วะ
ทำไมไม่ให้ฝ่ายประสานงานมาทำให้ล่ะ มาบอกตอนนี้แล้วใครจะทำให้ทันล่ะ
อินเตอร์เน็ตต่อไม่ได้ก็มาว่าที่เราอีกอ่ะ ทำไมไม่แจ้งฝ่าย IT ให้ปล่อยสัญญานไวเลต
ให้ทั่วทุกอาคารล่ะ มาว่าที่เราทำงานกันทำไม ก็เข้าใจอ่ะนะว่าที่ประชุมหัวหน้านักกีฬา
ของทุกวันจะโดนด่ามา ก็รู้อยู่ แต่ไม่น่ามาวีนกะคนที่ทำงานเลยอ่ะ เค้าก็ไม่รู้เรื่องที่ฝ่ายบริหาร
ทำกันหรอกนะ ถ้าจะผิดก็ผิดตั้งแต่ที่ฝ่ายบริหารวางแผนการทำงานแล้วแหละ ซึ่งปัญหาก็มี
มากมายเริ่มตั้งแต่
1.จักรยานที่ให้บริการนักกีฬากะเจ้าหน้าที่ก็มีน้อย และก็สภาพของที่มีอยู่ก็สุดจะห่วยเลย
เก่าก็เก่า ยางก็แบน ทุเรศสุดๆอ่ะ
2.รถกอล์ฟ + รถรางที่ต้องรับ-ส่งนักกีฬาอ่ะ ก็เรียกโคตรยากอ่ะ กว่าจะมาแต่ละครั้งต้องให้
เค้ารอนานโคตร ซึ่งก็น่าจะรู้อยู่ว่าฝรั่งเค้าตรงเวลามากๆ ก็โดนว่าอีก
3.สัญญานไวเลตที่ตอนแรกประกาศก่อนที่จะจัดงานนี้บอกทุกประเทศไปว่าจะใช้ได้ตลอดเวลา
พอเวลาจิงก็ใช้ไม่ได้อีก พอบอกฝ่าย IT ก็ไปโทษว่า TOT ยังไม่มาทำให้ โห...รับเงินไปแล้วป่ะเนี่ย
ทำไมทำอย่างนี้ล่ะ ให้คนอื่นเค้าโดนด่าแทนอ่ะ ไม่รับผิดชอบเลย เงินงบประมาณก็มีตั้งเยอะง่ะ
4.เข็มกลัดของที่ระลึกของแต่ละชาติอ่ะ อยากได้มั่งอ่ะ ทำไมเราไม่ได้มั่งวะ คนอื่นได้กันตั้งหลายอัน
ทำไมเราไม่ได้มั่ง อยากได้ๆๆ เราก็ทำงานเยอะนะ ทำไมไม่ได้อ่า T_T (ไร้สาระเนอะ)
5.เงินค่าเบี้ยเลี้ยงอ่ะ เมื่อไหร่จะได้วะ 400 บาทของเรามันหมดไปแล้วนะ ต้องกด ATM อีกหรอ
อยากได้เงินมาใช้บ้างอ่ะ หรือว่างานนี้จะไม่ได้เงินค่าทำงานวะ
ตอนนี้ก็มีเรื่องยุ่งๆแค่นี้แหละ อิอิ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ขอบคุณ: - N'ปิ๋ม&N'ปราง&N'ฟลุ๊ค&ปอร์เช่
ที่ออนเอ็มคอยคุยเปนเพื่อนตอนทำงานนะ
-เพื่อนที่ทำงานที่ OC ที่ช่วยเรารับโทสับแทน
เวลาเราตอบคำถามไม่ได้อ่ะ
-พี่ช่างทุกคนที่อยู่ Stand by ให้คอยรับแจ้ง
ซ่อมตลอดเวลา ทำให้เราไม่โดนด่ามาก อิอิ...
-P'จอย&P'ทุม&P'ปู(เล็ก) ที่คอยสอนงานตั้งแต่
แรกที่ทำงานเลย
- เพื่อนทุกคนที่โทรมาคุยด้วยและก็ออนเอ็มคุยกะเรา
04 augustus เรื่องด่วน!!! ตอนตี 2 ครึ่ง " Happy Birthday เชาวน์เมือง...."
เฮ้อ...เมื่อกี๊นี้เกิดเหตุด่วนขึ้นมา เนื่องจากเกาหลีเหนือจะต้องการ Check in
เข้าอาคารหอพักโดยที่ไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า แล้วแม่บ้านก็ยังไม่ได้เตรียมห้องให้
ก็ซวยมาถึง Volunteer ที่ OC ซึ่งก็มีอยู่เวรดึกแค่ 2 คนนั่นก็คืออิฉ้านกะเคน(ซึ่งเพิ่ง
เคยมาทำวันแรกด้วย) คือเราก็ต้องไปเคลียร์ห้องให้เค้า 5 ห้อง ต้องไปช่วยกันปูเตียง
เซตห้อง อารมณ์ประมาณว่าเป็นพนักงานโรงแรมเลย แต่ก็ช่วยๆกันหลายคน จนเค้าก็เข้า
พักเสร็จก็เตรียมจะเดินกลับ ก็มีแจ้งมาอีกว่าจะมีชาติไรไม่รุจะเข้าอีก 2 ห้อง ก็ต้องทำอีก
แล้วก็บราซิลแจ้งเข้าอาคาร C10 อีกต้องไปช่วยเค้าเคลียร์อีกแล้ว(วิ่งไป วิ่งมา....
เหนื่อยนะเฟ้ย...ใช้อยู่ได้)
ซักพักพอกลับมาที่ Noc เหมือนเดิมก็มีโทรมาแจ้งซ่อมเยอะมากๆ เนื่องจากอาจจะมี
แจ้งเข้าเยอะหลายอาคาร แล้วก็เนื่องจากความไม่พร้อมด้วย เลยต้องรีบปลูกผักชีกันใหญ่เลยง่ะ
สงสารพี่ๆช่างว่ะ ต้องวิ่งวุ่นกันทั้งหมดเลย เด๋วก็ไปโน่น ไปนี่ ไม่ได้นอนกันเลย(เราก็ไม่ได้นอน
เหมือนกันจะครบ 16 ชม.แล้ว)
จากนั้นก็ต้องไปตามหาเอกสารที่บราซิลลืมไว้หน้ารถจักรยาน แล้วจักรยานก็โดนเอาไปใช้แล้ว
เอกสารนั้นจึงหายไป ไอ้เราก็ต้องขี่จักรยานรอบโซน C เพื่อตามหาสิ่งๆนั้น สรุปแล้วก็ไม่เจอ เหนื่อยฟรี...
เด๋วกะช่วงเช้าก็ต้องทำอีก ก็ไม่รุว่าคิดผิดรึเปล่าที่อยากได้เงินเยอะๆเลยลงทำงานหลายกะ
ตอนนี้เลยไม่ค่อยได้นอน หนังสือสอบก็ไม่ได้อ่านอีก เหนื่อยจัง เด๋วเช้าทำงานก็ไม่รุจะไหวเปล่าเนี่ย
แต่ก็บอกเมย์ให้เอาถุงนอนมาให้เผื่อแล้ว กะจะนอนซักนิดนึงหรือว่านอนยาวเลยเนี่ยแหละ
ช่วงใกล้วันเปิดงานกีฬามหาลัยโลก ยิ่งมีเรื่องยุ่งเข้ามาตลอเลยอ่ะ ทำให้ช่วงนี้ยุ่งฉิบ แต่ก็อ่ะนะ
เป็นหน้าที่ก็ต้องทำ เด๋วถ้าตอนเช้ามีเรื่องอารายอัพเดทจะมาลงไว้แล้วกัน เนื่องจากว่าต้องการระบาย
ให้คนอื่นรุว่างานมันยุ่ง ปวดหัวด้วย เมื่อเย็นคุยกะมดอ่ะ มดบอกว่า กสท.(ที่ทำงานพ่อของมด)ให้งบ
สนับสนุนงานนี้ตั้ง 40 ล้านแหนะ ทำไมงานมันถึงออกมาได้แค่นี้ง่ะ พอเลิกงานก็ต้องเดินกลับ
ไม่มีรถรางไปส่งอีก ได้แต่เดินๆๆ
อือ เด๋วต้องไปช่วยพี่เค้าทำงานก่อนแล้วนะ มีอารายจะมาบอกใหม่ - -"
03 augustus The Third Day วันนี้แปลกๆอ่ะ มีงานมายุ่งดี แต่ว่ามีเรื่องมากหลายอย่างมาก เช่น
1. อุรุกวัยต้องการทำนามบัตร โอ้...แม่เจ้าในธรรมศาสตร์จะไปหาได้ที่ไหนฟระ
2.เคนญ่า ต้องการ Hooker ไปบริการบนห้องนอนของนักกีฬา โอ้แม่ง!!มาแข่งกีฬา
หรือว่ามาเที่ยวผู้หญิงบริการฟระแล้วหัวหน้านักกีฬาก็มีหน้ามาช่วยพูดให้อีกอ่ะ ว่าต้องการมาก...ต้องได้
ชิชิ ใครจะไปหามาให้ได้วะ ในสถานศึกษานะ
3.หัวหน้านักกีฬาของอุกันด้า ต้องการอินเตอร์เน็ตด่วน!!! ใครจะไปหาด่วนมาให้ได้อีกอ่ะ
เค้าก็ยุ่งกันหมดเลย
4.Korean want เครื่องต้มกาแฟอีก ใครจะหามาให้ได้อีกอ่ะ ไม่มีให้เบิกนะเฟ้ย...
- - - วันนี้คงมีอีกหลายเรื่องอ่ะแหละมั้ง แต่ ณ เวลานี้เจอแค่นี้ง่ะ- - -
*** แต่ว่านักกีฬาของ Germany ผู้ชาย น่าร๊ากกกมั่กๆ ชอบ อิอิ...
เจอหลายเรื่องมากเลยอ่ะ แต่ก็หนุกดี ได้เจอคนเยอะแยะมั่กๆ เวลามีงานก็มีเยอะซะจนปวดหัวเลย
พอไม่มีก็ว่างซะ ไม่รุจะทำไรเลยว่ะ 01 augustus ความวุ่นวาย ณ OC วันนี้เป็นวันแรกที่เริ่มทำ Universiade โดนวันนี้ทำงานที่ OC หรือ Noc C6 นั่นเอง
วันนี้ทำงานตอน 4 โมงเย็นถึงเที่ยงคืน เป็นวันแรกก็เลยตื่นเต้นนิดๆ เลยมาตั้งแต่ 3 โมงครึ่ง
ตอนแรกที่ทำนึกว่าจะไม่มีอะไรทำซะแล้ว เพราะมาแรกๆก็ไม่ได้ทำอารายเล้ย ได้แต่นั่งว่าง
แต่พออยู่ๆไป ก็เริ่มมีงานรับโทรสับ เบิกของที่อินเตอร์โซน โดยทุกอย่างต้องเดินๆเองทั้งนั้น
แต่...ด้วยความเหนื่อยเมื่อยล้าของเราก็เลยไปขอความช่วยเหลือจากพี่ๆทหารที่มาเฝ้ายาม
But He say "ไม่ได้ครับ เด๋วไม่มีคนเฝ้ายามแทน" โห...man มั่กๆ เลยต้องทำเอง ไม่ง้อก็ได้ฟระ!!
พอกลับมาที่ Noc ก็ไม่มีไรทำมากนอกจากนั่งเล่นเอ็มไปเพื่อนรอคอยข้าวกล่อง เออ...ลืมบอก
วันนี้ที่ C6 มีนักกีฬาจากอียิปต์เข้ามาพักแล้ว พวกเค้าโคตรเรื่องมากเลยอ่ะ ขอโน่น ขอนี่ แจ้งซ่อมโน่นนี่
เรื่องมากสุดๆ แล้วก็เด๋วตอนเที่ยงคืนกว่าๆ นักกีฬาจีน กับ เม็กซิโก ก็จะมาเข้าอีก สงสารพวกประจำหอพัก
มาเลยง่ะรู้สึกว่างานเราสบายกว่ามากเลย แต่ก็ไม่รุจะทำไง เราอยากเจอคนเยอะๆจะตาย แต่อยู่นี่ไม่ค่อยได้
เจอเลย
เด๋วพอออกเวรจะกลับตึกเอ๊ดไอยังไงก็ยังไม่รุเลยว่ะ จะมีรถรางกลับมั้ยอ่ะ อย่าบอกนะว่าต้องเดินกลับ
เฮ้อ...หวังว่าคงไม่ต้องเดินนะ แค่เดินออกไปทางออกตรงตึก Acc ก็เหนื่อยแล้วง่ะ
อืม....วันนี้ก็คงไม่มีอารายวุ่นวายแล้วมั้ง just มั้งนะ เด๋วต้องไปทำงานก่อนแล้วนะ อยู่นี่ก็ยังแอบเหงาอยู่
เลยอ่ะ ทั้งๆที่อยู่กะเมย์ตลอดเวลาแล้วอ่ะ แต่ก็ยังอยากคุยโทสับกะเพื่อนๆอยู่เลยง่ะ
ใครว่าง ก็โทรมาหาเค้ามั่งดิ
เบื่อ...อ่า!!!!!
|
|
|
